طلیعه ادب

نمی خواهم

هرگز نمی خواهم به واسطه محدودیتهایم محدود شوم

+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم دی ۱۳۹۱ ساعت 0:1 توسط فرخنده مهران پور |

قلمی خواهم ساخت    از نی باغ بهشت       جوهر ازشیشه ذات      کاغذازصفحه ی دل
نوراز شمع حیات         تانویسم همه جا         نام زیبای تو را
                                                      به نام خدای قلم
خدایم رامی ستایم که توانایی آموزش به من داد وراه پرورش رانیز پیش رویم نهادو
دستان مادرم را می بوسم که همواره بهترین آموزگارم بوده وهست وسخنانش همیشه دلگرم کننده وراه گشاست.
آرزویم بوده که هرکجاباشم مایه آسودگی وآرامش شوم هرچند اندکی.نور وامیدی باشم به قدر شمعی برکت وانسی به اندازه ی دوستی ومهری نمی دانم اینگونه بودم یاخیر ولی می دانم دوست داشتن را محبت را وعشق را.
پیشه ام معلمی است که شغل انبیاست وهمواره گفته ام که اگربار دگر زاده شوم همین راه را برمی گزینم.سعیم راهنمایی وهدایت نوجوانانی بوده که در این چند سال افتخار معلمیشان راداشته ام .این وبلاگ راتقدیم می کنم به دختران عزیزوهمکاران گرامیم
باشد که اندک تلاشم مورد رضایت بازدیدکنندگان قرار بگیرد و
چشم انتظار نظرات وپیشنهادات شما عزیزان هستم .

                               مهرانپور    (دبیرادبیات راهنمایی فرزانگان وبیدلی     دزفول)

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها

BLOGFA.COM

ادبیات ،سرگرمی

نمی خواهم

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها