یارو زبونش میگرفته میره داروخونه میگه: آقا دیب داری؟
میگه: دیب دیگه چیه؟
میگه: دیب دیگه. اینورش دیب داره، اونورش دیب داره.
طرفش میگه: والا ما تا حالا دیب نشنیدیم. چی هست این دیب؟
یارو میگه: بابا دیب. دیب.
طرف میبینه نمیفهمه، میره به رییس داروخونه میگه.
اون میاد میپرسه: چی میخوای عزیزم؟
یارو میگه: «دیب!»
رییس میپرسه: دیب دیگه چیه؟
یارو میگه: بابا دیب دیگه. اینورش دیب داره، اونورش دیب داره.
رییس داروخونه میگه: تو مطمئنی که اسمش دیبه؟
یارو میگه: آره بابا. خودم دائم مصرف دارم. شما نمیدونید دیب چیه؟
رییس هم هر کاری میکنه نمی تونه سر در بیاره و کلافه میشه.
یکی از کارکنای داروخونه برای خود شیرینی میاد جلو و میگه: یکی از
بچههای داروخونه مثل همین زبونش میگیره. فکر کنم بفهمه این چی
میخواد. اما الان شیفتش نیست.
رییس داروخونه که خیلی مشتاق شده بود بفهمه دیب چیه، گفت: اشکال
نداره. یکی بره دنبالش، سریع برش دارین بیارینش.
میرن اون کارکنه رو میارن. وقتی میرسه از یارو میپرسه: چی می خوای؟
یارو میگه: دیب.
کارکنه میگه: دیب؟
یارو: آره
کارکن: که اینورش دیب داره، اونورش دیب داره؟
یارو: آره.
کارکن: داریم! چطور نفهمیدن تو چی میخوای؟
همه خیلی خوشحال شدن که بالاخره فهمیدن یارو چی میخواد. کارکنه
سریع میره توی انبار و دیب رو میذاره توی یه مشمع مشکی و میاره میده به
یارو و اونم میره پی کارش.
همه جمع میشن دور اون کارکن و با کنجکاوی میپرسن: چی میخواست
این؟
کارکن میگه: دیب!
میپرسن: دیب؟ دیب دیگه چیه؟
میگه: بابا اینورش دیب داره، اونورش دیب داره!
رییس شاکی میشه و میگه: اینجوری فایده نداره. برو یه دونه دیب ور دار بیار
ببینیم دیب چیه؟
کارکن میگه: تموم شد. آخرین دیب رو دادم به این بابا رفت!
قلمی خواهم ساخت از نی باغ بهشت جوهر ازشیشه ذات کاغذازصفحه ی دل